درباره فیلمنامه نویسی (1)

دوستان عزيز، گاهى مطالبى را مى خوانم كه ممكن است مورد استفاده علاقمندان قرار گيرد، در حد بضاعتم ترجمه انها را با شما شريك مى شوم.
چهار نكته براى خلق يك "شخصيت" در داستان
براى خلق يك شخصيت داستانى، نويسنده بايد خواسته ها و ارزوهاى درونى شخصيت و همينطور اهداف بيرونى او را بشناسد تا بتواند شخصيت را براى نيل به اهدافش هدايت كند.
در بسيارى از فيلمنامه ها ، شخصيت، در مسير حركتش بطرف هدف نهايى كامل تر مى شود و متاسفانه گاهى نيز پاره اى از ويژگى هاى خود را در طول اين سفر از دست مى دهد.
٤ نكته اى كه در اين مقاله مورد اشاره قرار مى گيرند، مواردى هستند كه ممكن است نويسنده بخواهد شخصيتى را كه خلق كرده است از انها دور كند تا شخصيت به سير و سلوك داستانى اش برسد.

مصطفی عبداللهی دانشجوی رشته بازیگری و کارگردانی هنرهای دراماتیک

آنچه نمرده و نخواهد مرد
انسانیت و اخلاق و هنر آدمی است.
با نهایت تاسف به اطلاع استادان و دانشجویان
دانشکده هنرهای دراماتیک می رساند.
مصطفی عبداللهی دانشجوی رشته بازیگری و کارگردانی
هنرهای دراماتیک بعداز سالها جنگیدن با بیماری سرطان
امروز 31 اردی بهشت در تهران از دنیارفت
یادش گرامی باد

به بهانه ی مصاحبه اخیر محمد چرمشیر

وقتی که سه لٌو دست می‌گیرد

ظاهرا این رویه ی تاریخ سازی شخصی دامن برخی از اهالی فرهنگ و هنر را به گونه ی بدی گرفته است.برخی از هنرمندان موفق یا نا موفق به دلایلی خاص علاقه مند به بیان حضور خود در یک مقطع خاص تاریخی یا یک روز تاریخی خاص و به هر حال حضور درحرکتی خاص در برهه ای از زمان های گذشته را دارند.که البته این موضوع مختص به هنرمندان و اهالی فرهنگ نیست ودر عرصه های دیگر از جمله سیاست نیز همینگونه است وحتی در میان مردم عادی هم رایج است.فراموش نمی کنیم که بعد از انقلاب پنجاه و هفت به ناگهان خیل عظیمی از جماعت صاحب تاریخچه ی مبارزاتی و سیاسی و انقلابی شدند و گوی سبقت را از اهل سیاست و انقلاب ربودند. که درهر حال هدف این مقال پرداختن به اینگونه رویه ها در همه ی عرصه ها نیست فعلا غرض با اشاره به چند مثال پرداختن به یک مورد تازه رخ داده در میان اهالی فرهنگ و هنر است.

فیلمی سینمایی با هنرپیشگی علی شریفیان دانشجوی هنرهای دراماتیک درکانادا

علی شریفیان از هنرآموختگان دانشکده هنرهای دراماتیک کاندیدای اصلی بازی نقش اول یک فیلم سینمایی در کانادا شده است. این فیلم در باره زندگی یک خانواده مهاجر به کانادا ( کبک ) است. فیلم به زبان فرانسه خواهد بود. این فیلم در حال حاضر در مرحله تدارکات پیش تولید است. هنوز نام نهایی آن مشخص نشده است. علاوه بر علی شریفیان چند بازیگر صاحب نام کانادایی و عرب – کانادایی هم در این فیلم بازی خواهند داشت. صحنه های خارجی این فیلم باید در زمستان فیلمبرداری شوند. قرار است تا اوائل پائیز انتخاب بازیگران و عوامل فیلم بطور قطعی انجام شود. این فیلم را یکی از شرکت های عمده سینمایی کانادا با کمک های مالی « ONF» دفتر ملی فیلم کانادا و با بودجه ای چند میلیون دلاری تهیه می کند.  عکس ها بوسیله آرین آریان بطور اختصاصی برای « Audition» این فیلم گرفته شده است

مطلبی درباره آزیتا صالحی دانشجوی رشته بازیگری و کارگردانی دانشکده هنرهای دراماتیک

مطلبی درباره آزیتا صالحی دانشجوی رشته بازیگری و کارگردانی

  دانشکده هنرهای دراماتیک که در سال 1378 در تهران 

به علت بیماری سرطان از دنیا رفت. این مطلب توسط آزیتا متولی

 ازهم کلاسی های آزیتا صالحی ورودی سال 1356 به نگارش درآمده است 

وعینا در صفحه از سنگ ناله خیزد درج شده است.

مری دارش دانشجوی هنرپیشگی و کارگردانی دانشکده دراماتیک چرا کشته شد !

یادی از مری دارش در سال۱۳۵۱  وارد دانشکدۀ هنرهای دراماتیک می شود و در رشتۀ بازیگری به تحصیل می پردازد درهمان سال  در نمایش "چهره ﻫﺎﻯ سیمون ماشار"به کارگردانی سعید سلطانپور  و محسن یلفانی در نقش سیمون ماشار به ایفای نقش می پردازد .مری جوان و زیبا با قدرتی خارقﺍلعاده که به قول آقای محسن یلفانی به معجزه شبیه بوده است از عهدۀ نقش خود برمی آید.چنان شور و هیجانی در تماشاچیان به وجود می آید که ساواک از ادامۀ اجرا جلوگیری می کند .بعد از آن مری دارش علی رغم جوانی ،زیبائی ،قدرت فوقﺍلعادۀ بازیگری، آشنائی با بزرگان ادب و هنر ،امکانات مالی و معرفﻫﺎﻯ قوی، به پول و شهرت پشت می کند وهرگز به صورت حرفه ﺍی و یا خبر ساز به روی صحنه نمی رود درسال ۱۳۵۴به فرانسه می رود.ودرآنجا به عضویت کنفدراسیون در می آید.بعد از انقلاب به ایران می آید . درسال ۱۳۵۸به دانشکدۀ هنرهای زیبا وارد می شود و ادامۀ تحصیل می دهد.در سال ۱۳۶۰ به اصفهان منتقل می شود و تا هنگام دستگیری در سال ۱۳۶۱دراصفهان به فعالیت سیاسی ادامه می دهد. در سال ۱۳۶۱ در اصفهان دستگیر می شود و به حبس ابد محکوم می شود.سالﻫﺎ شرایط سخت زندان را تحمل کرد. در سال ۱۳۶۸ آزاد می شود و بعد ازان به فعالیت هنری روی می آورد و در سال ۱۳۷۵ در تصادف رانندگی کشته می شود.

در گوشه‌ای پرت از روزنامه نوشته بودند: در یک حادثه رانندگی‌ در جاده کوار- شیراز ۶ نفر از هنرمندان و دست اندر کاران سریال عیاران کشته و زخمی شدند...در این حادثه مری دارش برنامه ریز و یوسف ایجاد شریف‌زاده (راننده گروه) جان خود را از دست دادند.خانم شهلا سلطانی در مورد تصادف و مرگ مری دارشدر "کتاب زندان" جلد ۲ صفحه ۱۹۳ می آورد :در یک حادثۀ احمقانه . مری هیچ زخمی بر نداشته بود ،گوئی که آرام خفته باشد. کودکی که در بغل مری نشسته بود ،هیچ صدمهﺍی ندیده بود و زنده ماند. چقدر مری بچهﻫﺎ را دوست داشت! .....مری برای من زنده است. در تصویری که در اوین از او در ذهنم نقش بسته است . در راهروی زندان قدم زنان می بینمش؛ در ساعات دیر وقت شب و بعد از ظهرهای زندان ، که اندکی از هیاهو و تب و تاب زندان کاسته می شد . او را می بینم در لباس همیشگیﺍش، شلوار جین و پیراهن چهارخانه، .....او را با لبخند محجوب و مهربانش می بینم و صدای طنین دار مری ۲۰ ساله را می شنوم در نقش سیمون ماشار در دادگاهی که به مرگ محکومش کرد، او در حالی که روی زمین می کوبید ، با خود تکرار می کرد:"اینجا صدایش بلند نمی شود . چه شده ؟صدایش بلند نمی شود! زمین فرانسه دیگر صدایش بلند نمی شود .

شهریار درباره دانشکده هنرهای دراماتیک می گوید

دانشکده هنر های دراماتیک سابقهء بسیار درخشانی در رشد و پرورش استعداد های هنرهای نمایشی در ایران دارد که از چشم اهالی هنر بدور نیست و در این کوتاه نیز شرح آن میسر نیست . متاسفانه بعد از انقلاب توسط انجمن به اصطلاح اسلامی نابود شد و بعد از آن تاریخ وقتی عده ای در باغ فردوس تلاش کردند تا چیزی مشابه آن را پایه گذاری کنند نشد . سی سال از آن تاریخ گذشت و نتیجه را همه دیدیم, خروجی هنرمندان تاثیر گذاردر عرصه هنر های نمایشی این 30 سال حتی با کمترین بازده فارق التحصیلان یکسال درآماتیک که تا سال 1358 فقط 16 یا 17سال فعالیت داشت برابر نیست ! مدیران دانشگاه هنردر این سالهای اخیر سعی فراوانی برای الحاق نام دانشکده هنرهای دراماتیک به دانشگاه هنر داشتند که انگیزه آن جبران نقصان 30سال گذشته است . حیهات که حافظه تاریخی را که در سینه درملت است هرگز نمیتوان مخدوش کرد . تاسیس و تعلیم دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک توسط بزرگان هنر ایران بود و تا آخرین ترم بهترین ها درکار آموزش آن فعالیت داشتند و حال اینکه تاسیس دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر توسط دانشجویانی که برخی از آنها حتی دوره لیسانسشان هم تمام نشده بود اداره میشد . البته در سالهای بعد دوستان اکثرا تا مقطع دکترا در همان دانشکده سینما و تئاتربه تحصیل ادامه دادندو خدا را شکر امروز اکثرا مدرک دکترا دارند اما بسیاری از آنها را میشناسم که برای نمونه بجز کارهائیکه برای پاس کردن واحد های درسیشان انجام دادند هیچگونه فعالیت هنری تولید شده که مرتبط با مدرک و حرفه ایکه مشغول به تدریس آن هستند را ندارند.

جهانی به نام «دانشکده هنرهای دراماتیک»

خیلی مهربانی می‌بینم.از دوستان پیر و جوان. طوری که گاهی با خودم می گویم نکند دوباره کودکی شده‌ام که با دیدن صحنه‌ای اندوهگین دلش می‌گیرد؛ و دوستانش با این پیامها به او می‌فهمانند که به یادش هستند و می‌کوشند اندوهها و دلتنگی‌هایش را از یادش ببرند؟ اما گاهی این مهربانی‌ها چنان غیر‌منتظره هستند که کمک می‌کنند گمشده‌هایم را نیز بیابم. مانند پیامی که امروز به خاطر زادروزم از صفحه «دانشکده هنرهای دراماتیک» رسید. پیامی که احساس یک شادی گمشده در سی و سه سال پیش را در دلم زنده کرد، از دانشکده‌ای که گمان می‌کردم فراموش شده. دانشکده‌ای که پنجره‌های بزرگ داشت، استادان بزرگ داشت، همکلاسی‌های بزرگ داشت، انسانهای بزرگ با دلهای بزرگ و اندیشه‌های بزرگ داشت.
از شما ممنونم ای دوستان گرامی که این همه و آن همه بزرگی را به یاد دل کوچک شده‌ در دامگاههای کوچک آوردید!
اسماعیل همتی

با هم اسامی دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک را از سال1343 تا 1358 را تکمیل کنیم

با تبریک سال نو به همه استادان و دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک
دانشجویان و استادان گرامی دانشکده هنرهای دراماتیک ، درصدد هستیم
 لیستی واقعی از دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک از سال تاسیس دانشکده 1343تا پایان سال 1358 آخرین سال فعالیت دانشکده را تهیه نمایم .یک لیست واقعی ازدانشجویان راستین ،انجام این امرهم افراد در تاریخ دانشکده ثبت میگردد وهم اینکه هرکسی به دروغ خود را به دانشکده هنرهای دراماتیک نچسپاند. دراین راستا همکاری و کمک همه دانشجویان و استادان محترم را می طلبد که اسامی تکمیل شود لطفا دانشجویان عزیز   اسامی همدروه ای های خود را برای ما ارسال نمایند . برخی دانشجویان محبت کرده و برخی اسامی را ارسال کرده اند. که بعد از تحقیق در لیست اضافه شده و خواهش می کنم همه انجام این کار مهم  ما را یاری نمایید. 

در صورتی برخی اسامی دانشجویان از نظر سال ورود به دانشکده 

صحیح نیست لطفا اطلاع دهید تا اصلاح گردد.

دانشجویان ورودی:

1343: علی حاتمی ، سعید نیک پور

 

1344 : محمد علی کشاورز ،خسرو حکیم رابط ،بیژن مفید ،غزال ایراندوست ،خلیل موحد دیلمقانی ،

1345: تورج جنتی عطایی ،

1346:  غلامحسین ذاکری،فرهاد ناظر زاده کرمانی ،اکبر عالمی ،

1347 : بهزاد فراهانی ، بهمن مفید ، اردوان مفید ،بهرام وطن پرست،مرتضی عقیلی،مهدی فخیم زاده 

1348: علیرضا مددی ، مجید فلاح زاده ، فرهاد مجد ابادی ، خسرو شایسته، حسن بنی هاشمی ، آتش تقی پور، اصغر محبوب،حمید نعمت اللهی.  

 1349 : داریوش مودبیان . مهری مدیر تمدن. کوروش افشار پناه ،محمد رضا ال محمد ،فرید بزرگمهر،آذر بصیر ، الکس بلورچی، ناصر آقایی،اعراز ،فریدون فرهودی  ،روشن منش ،علی جوهری ،عزت گوشه گیر ،مهتاب ملک زاده،مرتضی شاملی، کیوان علیزاده کیانی . مسعود مدنی . مسعود اوحدی . زنده یاد حمید هدانیا . پرویز نصر . زنده یاد نورالدین استوار . زنده یاد حمید نبوی محمود رهبرعربانی . مجید فلاح زاده . فاطمه مکداول . مجتبی متولی . کریم شربیانی . زهرا احمدی . حسین ( خسرو) میثمی . فرشته توکلی . خسرو شایسته . میترا قمصری . فریدون فرهودی . فریده سپاه منصور ، مینا عطری . مجید میرفخرائی . زنده یاد حسن (فرهاد)فارسی . خانم شیبانی . محمد رضا ابوالحسنی . محسن احسانی . مریم مستشارنیا . پروانه وحدتی ، ابراهیم قاضی زاده

 

 

1350:   کامبیز صمیمی مفخم ،شهاب عادل ، یدالله وفا داری ،حمید دهقانی ،محمود جعفریان ،نسرین شیوایی ،پری رحیمی ،پروین محبی ،پروانه عابدینی ،مینو عشقی ، ناصر زراعتی، هادی مرزبان، ضابطی جهرمی ،سعید عالم زاده ، علی شکیبا فر،

 

1351: ، اصغر محبوب ،حمید دهقان نسب، فرهاد مجد ابادی  ،  رها گزرسری ،  گیتی جوادی،  عزت بانو ابراهیمی ، رضا قریشی ، نادر ناهید پور، فرهاد شیبانی،بزرگ خضرایی، مری دارش

 

 1352 : سهراب سلیمی ، محمد رضا کلاه دوزان ،مهوش آژیر ،فریماه فرجامی ، لاله پور قدیری ،صبری حسن پور، مهوش افشار پناه ، عطا ثروتی ،ژیلا سهرابی ، محمد کاسبی، فرانک کیارس ،ژوبین قایم مقامی،سیروس مشفقی ، الهیار مقدم ،  حمید مظفری 

 

 1353: علی شریفیان ،شراره مهرین فر،مهوش آژیر، قاسم  سیف ، مهدی منتظر ،علی شریفی ،بهروز بقایی ،جلیل فرجاد (حاج ،آقایی )،داوود دانشور،بهرخ بابایی ، پولاد خوش کنابی، شاهرخ غیاثی،مصطفی طاری ،اکرم امیر افشاری ،نسرین نعمت اللهی ،مینوش بنی اعتماد، نسرین دوشیری ،رویا ورزی ، فرزانه نشاط خواه، نسرین گلباسی، جمیله نعمت اللهی، رخشان بنی اعتماد

 

1354 : کاظم شهریاری ، سعید نصیری، کاوه قدکچیان،کیهان مرتضوی ، میترا قوامیان ،مسعود دلخواه ،هومن آذر کلاه ،پروانه سلطانی ،مسعو فروتن ،مجید گلبابایی،اکبر افرا ، فرنوش مشیری ، مسعود واقفی،آرمان امید ،محمد هراتی ،حسن مهمانی ،جواد خدا دادی ،رضا آیار ،بهنازصاحبی ، کشانی،فواد نجف زاده، جمشید جهانزاده ، محمود افشار ، رضا صفدری، میر ولی مدنی، علی ساغرچی ، اسدالله نیک نژاد ، داریوش هادوی ، تاجبخش فدائیان  ، حسین عاطفی ، کاظم بلوچی ،عبدالله دلدار، سعید کشن فلاح 

 1355: مصطفی مختااباد ،فرهاد توحیدی ،عطا کوپال ،ناهید طباطبایی ، حسین دوانی ، مینوفرشچی،داوود حاتمی ، رضا حیدر نژاد ، غفار رضایی ، کسری رضایی ، مجتبی یاسینی، احمد بیگدلی ، محمود هندیانی ،فریده دریا مج ،منیژه دباغ،بهرام قاسملو،اکبر سیستانی، شعله شاهپور، یاسی ناصری ، امیر امیر سلیمانی ،پروین رضاییان ،شهاب الدین عادل، پروانه سلطانی،مهشید متولی ، محمد علی طالبی،مسعود محرابی ، هوشنگ گلمکانی ، علی عالمی ، شهریار شهیدی، محمد صالح علا ،محمود ابراهیم زاده ،مهدی شجاعی ، عبدالرضا فریدزاده ،بهرام ورهرام،بیژن بیرنگ،جهانگیرکوثری ، گیتا گرکانی، فرشته گرجی ،رضا نبوی، فرهاد شهریارملکی، حسن ملکی،مهوش تهرانی،پروانه صفایی،محمد کاسبی ، فریماه قاجار،علی کشوری ، فرزانه مهدی زاده،زری خالصی،سهیلاجعفرزاده،شعله نواب تهرانی،کریم ظروفی آذر، هما حسینی یزدی، فریدون خالدار،شهرام صدیقی

 

1356:  علی پویان ، سیامک تقی پور، شاپور اسکندری ،علی داریا ،آزیتا حاجیان ،آزیتا متولی ، آزیتا صالحی، نیلوفر محلاتی ، نسرین رضایی ، حسن معماری ،محمود میرزایی ، احمد بردبار، نسرین غزنوی راد، شعله نواب تهرانی ، سعید اکبریان  ، کیانوش امیری  ،فریده لاشایی ،مجید بهشتی ،قاسم رمضانیان،سیاووش هاشمیان،فرهاد مهرانفر ،مهوش غلامی ، فریبا شاهین مقدم ، روح انگیز ،مریم سعادت، مجید وزیری ،مجتبی متولی ،نگین شهمیری ،سعید اذرمگین، افسر اسدی.

1357 : حسین جعفری ، رحمت الله محرابی ،اسماعیل سلطانیان ، زهره مجابی ،مریم خاکی پور ، حسن دولت آبادی ، زنده یاد منیژه طبری ، رضا صفدری ، حسن کاخی ، هنگامه مفید ،عبدالحی شماسی ، ناهید معینی ،مرتضی نوبرزاده ، رویا تیموریان ،اردلان خردمند، لیدا معینی  ،علی تمدن،محمد حسین سپهری ، محمدرضا صفدری ، مسعود اژدادیان ،علاالدین امین، ناهید معینی ،خسرو معصومی ،سودابه گوهری ،کامبوزیا پرتوی ،ماریا حاجیا ، پردیس   ، فرشته  ،محسن ابراهیمی، امیر بهمدی ، نرکس اکبریه، عباس جهانگیریان ، پروین عابدین نژاد ،مظفر مقیمی ، فرزین ، کامبیز معماری، مرضیه محبوب ، هما جدیکار ، معتمد وزیری ،علی کشوری ،فرامرز باصری ،بهرام علیدوستی، منصور شهپر ،لاله خاکپور ، لادن خاکپور ،فریده خردمند ،فروغ صیرفی ،آرش اذر نیا ،فریده محبی ،آزیتا نیکنام.

 

  1358: عباس معروفی ، رضا جابر انصاری ،شاپور پور امین ، مهشید متولی، حسن زارعی ، احمد گودرزی ، مهدی وثوقی راد ،مسعود رایگان، مصطفی عبداللهی ،محمد پورحسن ، سید علی صالحی ،شیوا دوستانی ،اسماعیل همتی ،صمد طاهری ، مهرانه مهین ترابی ، مهدی فلاح، مریم آخوندی، گیتی افشار،رضا عودی ،رامونا ورده سن ون سان ،فاطمه علوی ،مژگان علایی ،نورالدین گیلانی ،رضا گوهری، امیر راضی ،بهرام ابراهیمی ،شهین علی زاده ، گوهرخیراندیش ،کمال رفعت صفایی ،همایون امامی،جواد پیشه گر، مجید قناد، احمد گلریز ، سعید محصص ، علی موذنی،همایون اسعدیان،عباس احمدی مطلق ،رحیم دوستی ،هنگامه ، رضاعباسی ، کارن فولادی ،روبرت.، فرزانه مهدی زاده ، فریبانیکومرام، غلام حیدری ، نسرین ارمگان ، هایده ، عباس شیخ بابایی، فرشته فرمند، احمد حسامى،  افسانه زندى ًجمشيد انصاری، فرامرزبادرامپور، محمد قاسمی،رضا افتخاری،سعيد بابایی،حسين برقچى

وقتی روزنامه نگار و نوبسنده شناختی از هنر و خصوصا تاتر نداشته باشد

وقتی روزنامه نگار و نویسنده
 شناختی ازهنروخصوصا تاتر نداشته باشد.
می گویند : «باید کاررا به کاردان سپرد»
 رادیو زمانه معمولا در کادر رسانه ای خود از افرادی سطحی نگر و معمولی بهره می برد که شاید فقط دستی بر اتش داشته باشند آنها کارشناس هنری بشکل واقعی نیستندو معمولا نوشته ها و مقاله های هنری و فرهنگی رادیو زمانه  اغلب کم جان و پیش پا افتاده اند. البته این معضل فقط گریبانگیر رادیو  رادیو زمانه نیست بلکه مجموعه رسانه های خارج از کشور به این معضل فرهنگی دوچارند  .در مطلبی در رادیو زمانه  درباره مراسم بزرگ داشت از استاد مسلم تاتر ایران در لندن بقلم پرویر جاهد نوشته شده که بسیار غیرحرفه ای است . نویسنده گزارش پرویز جاهد است وی در گذشته در ایران از علاقمندان به نوشتن درباره سینما بود و چند مقاله یا گزارش هم درباره سینما در مجله فرهنگ و سینما به سر دبیری و مدیر مسولی مقدم به چاپ رسانده.

دکتر مهدی فروغ بنیانگذار دانشکده ما کی بود ؟

دكتر مهدي فروغ در 23 آبانماه 1290 در شهر اصفهان در محله‌ي دالبتي چشم به جهان گشود. پنج ساله بود كه پدرش بدرود زندگي گفت و مادر شيردل و قدرتمند, به تربيت او همت گماشت.

تحصيلات ابتدايي را وي در دو مكتب و پس از آن در مدرسه‌هاي جديدالتاسيس اصفهان گذراند و دوره‌ي متوسطه را در اصفهان و شيراز ادامه داد و سپس به تهران رفت و در دانشسراي عالي ثبت‌نام كرد. در آغاز ورود, وي به رياست انجمن تآتر و موسيقي دانشسراي عالي انتخاب شد......

ادعای دانشجویی که رویا و خیال است !

 دانشجویان ورودی سال 57 و دانشجویان زمان انقلاب فرهنگی دانشکده هنرهای دراماتیک ( آخرین دوره پذیرش دانشجو در دانشکده هنرهای دراماتیک سال 1358 می باشد ) ،طی ارسال ایمیل هایی در مورد گفت گوی محمد چرمشیر با مجله سینما و ادبیات شماره 43 آذر و دی ماه 1393 ادعا کرده که وی درسال 1357 دانشجو شده و ورودی سال پنجاه وهفت دانشکده هنرهای دراماتیک می باشد .  این امر موجب اعتراض های بسیاری از دانشجویان قدیمی شده است . دانشجویان سالها فوق اعلام کردند ،  محمد چرمشیر بخاطر علاقه ای که  به دانشجو شدن در دانشکده هنرهای دراماتیک داشت مرتب به محل دانشکده می امد و با بسیاری از کسانی که وی نام برده قبل از انقلاب فرهنگی صحبت و شاید بحث هم می کرده ولی اظهارات وی به عنوان دانشجوی دانشکده هنرهای دراماتیک در سال  1357  و  1358 غیر واقعی است . بسیاری ازدانشجویان با ارسال ایمیل معترض شده و با استدلال گفته اند : چرم شیرهمیشه می گفت دلم می خواهد دانشجوی دراماتیک باشم ولی قبول نشدم ولی سعی و کوشش می کنم در ورودی بعدی وارد دانشکده بشوم و همیشه از چگونه وارد شدن به دانشکده دراماتیک پرسو جو می کرد و مشتاق یاد گیری بود.
 شایدم با افرادی که نام برده درارتباط بوده باشد ولی انزمان دانشجو نبود . سال 1359 هم دانشکده دراماتیک را منحل کردند.....

روزهایی خوش درحیاط دانشکده هنرهای دراماتیک

عکس هایی از فیلم های ساخته شده توسط دانشجویان دانشکده هنر های دراماتیک در سال 1356
از فیلم بازگشت بگارگردانی و تهیه کنندگی : کاوه قدکچیان و بازیگرانی چون
کاظم بلوچی،یاسی، احمد بیگ دلی ،
افراد پشت صحنه: داوود اخویان فیلمبردار
دستیار تهیه جلیل فرجاد
منشی صحنه پروین رضایی