دانشکده هنرهای دراماتیک در زمینه پرورش و شکوفایی استعدادهای هنرهای نمایشی در ایران، پیشینهای بسیار درخشان دارد که بر دوستداران هنر پوشیده نیست و شرح آن در این مجال کوتاه نمیگنجد. متأسفانه، این دانشکده پس از انقلاب توسط نهادی موسوم به «انجمن اسلامی» از میان رفت و تلاشهایی که بعدها در «باغ فردوس» برای ایجاد نهادی مشابه صورت گرفت، ناکام ماند. اکنون سی سال از آن زمان میگذرد و همگی شاهد نتیجه آن بودهایم؛ خروجیِ هنرمندان تأثیرگذار در عرصه هنرهای نمایشی طی این سه دهه، حتی با کمترین میزان خروجیِ فارغالتحصیلانِ تنها یک سالِ فعالیتِ دانشکده هنرهای دراماتیک (که تا پیش از سال ۱۳۵۸، مجموعاً ۱۶ یا ۱۷ سال فعال بود) نیز برابری نمیکند! در سالهای اخیر، مسئولان دانشگاه هنر با هدف جبران کاستیهای این سی سال، تلاش بسیاری کردهاند تا نام «دانشکده هنرهای دراماتیک» را با «دانشگاه هنر» پیوند دهند؛ اما افسوس که حافظه تاریخیِ حکشده در دل مردم، هرگز قابل تحریف نیست. بنیانگذاری و آموزش دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک توسط هنرمندان بزرگ ایران انجام میشد و تا آخرین ترمِ فعالیت، برجستهترین استادان در آنجا تدریس میکردند؛ حال آنکه مدیریتِ تأسیسِ «دانشکده سینما و تئاترِ دانشگاه هنر» بر عهده دانشجویانی بود که برخی از آنها حتی دوره کارشناسی خود را نیز به پایان نرسانده بودند. البته در سالهای بعد، بسیاری از دوستان من تحصیلات خود را تا مقطع دکترا در همان دانشکده سینما و تئاتر ادامه دادند و به لطف خدا، امروزه اکثرشان دارای مدرک دکترا هستند؛ با این حال، بسیاری از آنان را میشناسم که — بهجز کارهایی که صرفاً برای گذراندن واحدهای درسی انجام دادهاند — هیچگونه فعالیت هنریِ مرتبط با مدرک تحصیلی و حرفهای که هماکنون تدریس میکنند، ارائه ندادهاند.
