مرگ هنری یک بازیگر وقتی حکومتی می شود

 

مجموعه سیار «شکسپیر در سینما زنده است

مجموعه سیار «شکسپیر در سینما زنده است» (Shakespeare Lives in Film) چیست؟ در ژانویه ۲۰۱۶، «موسسه فیلم بریتانیا» (BFI) پروژه‌ای بزرگ را با هدف گرامیداشت آثار شکسپیر در سینما آغاز کرد. این پروژه شامل فیلم‌هایی است که بازه زمانی سال ۱۸۹۹ تا به امروز را در بر می‌گیرند و همگی اقتباسی از آثار شکسپیر یا الهام‌گرفته از آن‌ها هستند. این فیلم‌ها در سینماهای سراسر جهان و همچنین به صورت آنلاین به نمایش درخواهند آمد. این پروژه در قالب رویداد «المپیک تئاتر» در شهر وروتسواف (Wroclaw) ارائه می‌شود؛ رویدادی که از ۱۴ اکتبر تا ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶ برگزار می‌گردد. شما می‌توانید برنامه نمایش‌ها را در وب‌سایت سینما «نیو هورایزنز» (New Horizons) مشاهده کنید. این رویداد با همکاری «انجمن نیو هورایزنز» (Stowarzyszenie Nowe Horyzonty) سازماندهی شده است. در ادامه، مقالاتی درباره برخی از فیلم‌هایی که در وروتسواف به نمایش درمی‌آیند، آمده است. تمامی این مقالات توسط «ایان هایدن اسمیت» — منتقد فیلم و سردبیر مجلات «BFI Filmmakers» و «Curzon» — نوشته شده‌اند.

روز جهانی تئاتر در سال ۲۰۲۶ سپری شد و پیامی بسیار تأثیرگذار قرائت گردید،

روز جهانی تئاتر در سال ۲۰۲۶ سپری شد و پیامی بسیار تأثیرگذار قرائت گردید، اما در ایران، حقوق بشرِ جوانان و اهالی تئاتر رعایت نمی‌شود.

 

جشن «روز جهانی تئاتر

 

• World Theatre Day 2026 Celebration

موسسه بین‌المللی تئاتر (ITI) با خرسندی اعلام می‌کند که جشن «روز جهانی تئاتر ۲۰۲۶»  ۲۵ تا ۲۷ مارس ۲۰۲۶ در شهر لوکزامبورگ برگزار خواهد شداین رویداد که با ابتکار دبیرخانه کل ITI و در تعامل با مرکز ITI لوکزامبورگ (THEATE FEDERATIOUN) و تحت حمایت یونسکو برگزار می‌شود، بازتاب‌دهنده چشم‌اندازِ پیام روز جهانی تئاتر ۲۰۲۶ به قلم «ویلم دافو» است. این برنامه به گونه‌ای طراحی شده که رویدادی عمومی و مشارکتی باشد و بر جایگاه تئاتر به عنوان فضایی برای تأمل هنری و تعامل اخلاقی در جهان امروز تأکید ورزد.این رویداد که در چارچوب «Bühnendeeg» (روزهای هنرهای نمایشی) و هم‌زمان با سی‌امین سالگرد تأسیس «THEATER FEDERATIOUN» برگزار می‌شود، فرصتی را نیز برای تعامل با جامعه پویای هنرهای نمایشی لوکزامبورگ و نهادهای فرهنگی آن فراهم می‌آورد.منتظر اخبار تکمیلی باشید

Follow us and stay connected.
Facebook:ITIWorldTheatreDay

>> Click here to view the programme
>> Click here to download the brochure

گوگوش، هنرمند برجسته ایرانی در تبعیدِ فراتر از زمانِ خودش

دو هنرمند، یک عصر؛ دو انتخاب در برابر تاریخ فریدون و ایرج

دو هنرمند، یک عصر؛ دو انتخاب در برابر تاریخ فریدون و ایرج

فرق میان این دو خواننده و هنرمند در چیست؟هر دو در روزگار شاه فقید برآمدند؛ هر دو خواندند، آفریدند و بخشی از خاطره هنری یک نسل شدند.اما سرنوشتشان پس از انقلاب، هر یک مسیر کاملاً متفاوت را انتخاب کردند با مردم با حکومت ؛ مسیری که شاید ارزش هنرمند را نه فقط در آثارش، بلکه در انتخاب‌هایش در روزهای دشوار تاریخ نیز به پرسش می‌گیرد.

ایرج، صدایی ماندگار و محبوب، با نامی که برای بسیاری از ایرانیان با خاطره سینما و صدای خوش فردین گره خورده است؛ هنرمندی که سال‌ها در میان مردم ماند و زندگی خود را ادامه داد، بی‌آنکه به رویارویی سیاسی و اعتراض آشکاری با حکومت تازه تن دهد.در سوی دیگر، فریدون فرخزاد جلوی حکومت ایستاد و از مردم دفاع کرد و بازم ایستاده بود؛ هنرمندی متفاوت، جسور و بی‌پروا که پس از انقلاب، راه دیگری برگزید.

او فرار و تبعید در غربت را پذیرفت، از وطن دور ماند و بهای مواضع و مخالفت‌هایش را پرداخت؛ هنرمندی که صدایش دیگر فقط صدای موسیقی و سرگرمی نبود، بلکه به اعتراضی علیه فضای سیاسی و اجتماعی حاکم تبدیل شد.اینجاست که پرسش اصلی شکل می‌گیرد:

آیا هنرمند فقط با اثرش سنجیده می‌شود، یا با موضعی که در برابر رنج مردم و قدرت حاکم اتخاذ می‌کند نیز باید قضاوت شود؟

آیا سکوت، همیشه به معنای همراهی است؟ بنظرم بله همراهی و دور شدن از مردم است

آیا نپیوستن به مخالفت سیاسی، الزاماً به معنای حمایت از حکومت است؟ بله به معنای قبول صدای حکومت است

و از سوی دیگر، آیا اعتراض و پرداختن هزینه، به‌تنهایی برای اثبات «هنرمند مردمی» بودن کافی است؟ایرج مسیر سکوت و ادامه زندگی هنری را برگزید؛ فرخزاد راه اعتراض و پرداخت هزینه را.یکی ماند و همراه حکومت شد و از هنر خود و زندگی خویش گذشت نکرد و استفاده کرد . دیگری در غربت، بسیاری از داشته‌هایش را از دست داد و سرانجام زندگی‌اش نیز به شکلی تلخ و تراژیک پایان یافت. جانش گرفته شد اما تاریخ، گاهی پرسش‌هایی را باقی می‌گذارد که پاسخشان ساده نیست:هنرمند واقعی کیست؟آن‌که هنر خود را از سیاست جدا می‌کند و برای حفظ زندگی و آرامش خویش سکوت می‌کند؟یا آن‌که وقتی جامعه‌اش در تنگناست، صدایش را بلند می‌کند و حاضر می‌شود برای باورهایش هزینه بدهد؟

شاید پاسخ این پرسش را نه در شهرت، نه در تعداد ترانه‌ها و نه در محبوبیت، بلکه در مفهوم عمیق‌تری باید جست‌وجو کرد:

هنرمند واقعی آن کسی است که در برابر وجدان خویش، مردم و تاریخ، پاسخ روشنی برای انتخاب‌هایش داشته باشد.

حالا قضاوت با شماست؛ایرج یا فریدون فرخزاد؟کدام‌یک را هنرمند مردمی‌تر و وفادارتر به مردم می‌دانید؟و آیا سکوت یک هنرمند در برابر حکومت، می‌تواند صرفاً «بی‌طرفی» تلقی شود یا گاهی خود نوعی موضع‌گیری است و همراهی و همکاری با رژیم است

 

یادمانی برای استاد بهرام بیضایی، کارگردان و نویسنده برجسته ایرانی

یادمانی برای استاد بهرام بیضایی، کارگردان و نویسنده برجسته ایرانی. او سال‌ها استاد و مدرس دانشکده هنرهای دراماتیک بود. در سال ۱۳۴۹، دانشکده هنرهای دراماتیک منحل شد و این استاد نیز کار خود را از دست داد. او در پایان عمر پربارش، در غربت درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد. یادش گرامی باد. در کنار استاد بیضایی، محمد متوسلانی و داریوش فرهنگ، دو بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینما، حضور دارند.

 

ادای احترامی به عظمت مردی بزرگ به نام استاد شنگله

من قبل بیرون اومدن از ایران در تلویزیون با اینکه کارگردان وتهیه کننده رسمی بودم اما هفت سال شده بود که در تلویزیون و سینما ممنوع کار بودم از بیکاری داشتم دق می کردم اومدم تاتری کار کنم دوستی متن خوبی که ترجمه شده از تنسی ویلیامز رو تصویب کرده بود که کار کنه اما اون دوست گفت تو بیا تو کار کن گفتم باشه رفتیم تمرین کردیم و کار خوبی آماده شد روز بازبینی سه نفر برای باز بینی اجرا تاتر من امدند و تاتر را دیدند ولی اجرا را ممنوع کردند و کار تصویب نشد . زنده یاد آقای اسماعیل شنگله و سعید کشن فلاح و یکی دیگه داور دیدن کار بودند با آقای شنگله در تلویزیون همکار بودیم .گذشت تا مدتی بعد در محله مون نزدیک خونه استاد شنگله همسایه من بود در مجتمع تلویزیون تو شهرک غرب آقای شنگله رو اتفاقی دیدم گفتم استاد چرا کار من رد شد کار اجرای بدی نبود استاد شنگله دست گذاشت روی شانه من گفت مجید کارت عالی بود بخاطر شخص خودت کار رد شد نه بخاطر اجرا همه هم گفتند البته من بهت نظر مثبت دادم اون دو نفر دیگه نظر منفی و کارت رد شد خودت مورد قبول نبودی نه کارت، حسین پاک دل هم از کسانی بود که مخالف بوده و گفته بود قدیمی های مسله دار دیگه کار نکنند گفتم من خودم میدونستم رد میشه ولی همیشه تلاش خودمو می کنم استاد شنگله مردی بزرگ بود . یادش گرامی .

آقای اسماعیل شنگله، استاد برجسته هنرهای نمایشی، نیز درگذشت.

آقای اسماعیل شنگله استاد خوب تاترهنرهای دراماتیک هم رفت

• خاطرات مجید بهشتی ازهمکاران و شاگردان استاد شنگله است بمناسبت فوت ایشان برای سایت دانشکده ارسال شده است روزی که با استاد خوب تاتر ایران آشنا شدم پانزده سال داشتم و قرار بود هیت داوران تاتر در جشنواره تاتر های کاخ جوانان در قبل از انقلاب تاتر ما را بازبینی کنند و برای جشنواره تاتر افراد برجسته رشته های مختلف تاتر را معرفی کنند . تاتر ما هم مورد بازبینی قرار گرفت دونفر از داوران آقای پرویز تاییدی ، آقای ایرج زٌهری یکی دیگه از هیت داوران سه نفره آقای شنگله بود تا اون روز اسم ایشان رو نشنیده بودم اما با مردی خوش برخورد و شیرین زبان و آروم روبرو شدم که بیشتر سکوت می کرد تا حرف بزند بعد از دیدن تاتر و اتمام اجرا او خوش آیند خودش رو با یک لبخند و تکان دادن سر نشان داد و گذشت برای بار دوم در پیش از انقلاب برای کنکور عملی دانشکده هنرهای دراماتیک رفتم تا در سالن کوچیک تاتر هنرهای دراماتیک در خیابون ژاله چهار راه آبسردار امتحان عملی انجام بشه که باز یکی از استادان دانشکده و از اعضای هیت انتخاب دانشجو برای بازیگری و کارگردانی آقای شنگله بود بعداز پایان اجرای عملی من باز آقای شنگله با همون لبخند و تکان سر آروم با نظر مثبت رضایت خودش رو نشان داد و با نظر سایر هیت انتخاب موافق بود. گذشت تا در تلویزیون همکاری رسمی خودم را شروع کردم که یکی از مشوقان من بود و رهنمایی کننده در شروع کارم در تلویزیون به عنوان تهیه کننده و استاد شنگله مدیر تهیه کنندگان تلویزیون بودند که بازم با همون چهره دوست داشتنی و مثبت که حالا شاگرد سابق دانشکده هنرهای دراماتیک که سالها در کلاس های درس اون دانشکده بوده به عنوان همکار دارد در کنارش کار می کند. این مرد فرهیخته که از دست رفت از افراد هنرمند بدون حاشیه و بدون حقه و کلک و مهربان استاد اسماعیل شنگله بود که همیشه به من لطف داشت با من خوب بود . در آخرین دیدارهای من با استاد شنگله در مجتمع مسکونی تلویزیون در شهرک غرب بود که با استاد همسایه شده بودم گاهی در خیابانها مجتمع با خوش رویی اسماعیل عزیز روبرو می شدم حالا استاد شنگله کمتر در تلویزیون در طبقه هشتم تولید حضور داشت چون بازنشسته شده بود. اغلب صبح ها که می رفتم به تلویزیون گاهی در مجتمع با اسماعیل جان روبرو می شدم می گفت داری میری سر کار و می خندید همون جا از احوالات هم با خبر می شدیم ، متاسفانه مدتها از ایشان بی خبر بودم تا امروز شنیدم این انسان وارسته و استاد و مرد بزرگ هنرمند فراموش نشدنی از کنار ما پر کشید و به آسمانها رفت یادش و نامش همیشه در تاریخ هنر تاتر ایران و دانشکده هنرهای دراماتیک زنده و جاوید است

عکسی از آخرین اردوی دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک به بوشهر در سال ۲۰۱۰، پیش از انحلال این دانشکده توسط انجمن اسلامی و کارکنان مسلمان.

عکسی از آخرین اردوی دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک به بوشهر در سال ۲۰۱۰، پیش از انحلال این دانشکده توسط انجمن اسلامی و کارکنان مسلمان.                                                           

مسعود مهرابی آرام گرفت و فرهاد توحیدی چنین سخن گفت:

مسعود مهرابی آرام گرفت و فرهاد توحیدی چنین سخن گفت:

مجله سینمایی استاد پرویز شفا و مسعود محرابی

مجله سینمایی استاد پرویز شفا و مسعود محرابی

استاد پرویزشفا ومسعود مهرابی درمجله فیلم #هنرهای_دراماتیک

 

مسعود مهرابی، دانشجوی دانشکده هنرهای دراماتیک، درگذشت.

مسعود مهرابی از هنرمندان برجسته سینما و کاریکاتور ایران و دانش‌آموخته رشته سینما در دانشکده هنرهای دراماتیک بود. او در اوایل دهه شصت، ماهنامه سینمایی «فیلم» را پایه‌گذاری کرد که انتشار آن تا به امروز ادامه داشته است. مهرابی هنرمندی توانمند و کاریکاتوریستی ماهر بود و آثارش از غنای محتوایی، لحنی گزنده و خلاقیتی ویژه برخوردار بودند. درگذشت مسعود مهرابی را به تمامی هنرمندان، روزنامه‌نگاران و دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک تسلیت می‌گوییم. یادش گرامی باد.

ادای احترامی به زنده‌یاد مجید وزیری، دانشجوی طراحی صحنه و دکوراسیون.

 

مراسم یادبود و بزرگداشت از سوی دانشکده هنرهای دراماتیک تهران

 

 

امیر امیرسلیمانی به همراه فرشته زیبا و دانشجویان ورودی سال ۱۹۷۸

 

خاطره‌ای از سال‌های پایانی دانشکده هنرهای دراماتیک

تصاویری از دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک در سال‌های ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹؛ یعنی روزهای پایانی فعالیت این دانشکده، پیش از آنکه توسط «انجمن اسلامی» و کارکنان مسلمان آن منحل شود. در طول هفده سال فعالیت مستمر این دانشکده، دانشجویان به لطف دانش و هنر استادان برجسته، همواره در عرصه‌های سینما و تئاتر شاخص و بسیار فعال بودند. چه دوران شاد و پرنشاطی را در این عکس‌های سال‌های پایانی سپری می‌کردند.

شعری از عبدالرضا فریدزاده، دانش‌آموخته‌ی هنرهای نمایشی.

گیتا گرکانی، دانشجوی دانشکده هنرهای دراماتیک

افزودن شرح

عکاس رضا شریفی

گیتا گرکانی دانشجوی دانشکده هنرهای دراماتیک
در جلوی بالکن ورودی حیاط دانشکده درعکسی بسیار
خاطره انگیز ازدوران دانشجویی سال 56 .

استاد رکن الدین خسروی با تعدادی از بازیگران

استاد رکن الدین خسروی با تعدادی از بازیگران نشسته از چپ:

محمود هندیانی، مجید بهشتی، محمود جباری

شراره مهرین فر، هومن آذر کلاه، علی شریفیان

ردیف بالا از چپ: عطا کوپال، محمود افشار، استاد خسروی